ROK 2018 W LICZBACH:

Liczba dni na szlaku: 80
Przebyte kilometry [km]: 1167
Suma podejść [m]: 72.942
Suma zejść [m]: 74.150
Zdobyte szczyty: 181
Odwiedzone Schron., Chaty: 75
Punkty GOT: 1596
Data Aktualizacji: 12.09.2018
Najczęściej odwiedzane pasma górskie:
1. Tatry (20)
2. Sudety (17)
3. G.Izerskie (5)
3. B.Żywiecki (5)
4. Bieszczady (4)
4. B.Śląski (4)
........
Zagraniczne (10)

MNICH 16.01.2016


Jest Piątek godz.23:00 wróciłem z drugiej zmiany. Szybki prysznic, plecak na plecy, pożegnalny całus od żony i ruszam ku kolejnej przygodzie górskiej. Dojeżdzam do Katowic, gdzie czeka już na mnie mój towarzysz czekającej Nas wspinaczki - Buli. Stamtąd o 02:30 Polskim Busem udajemy się na Zakopane. Na miejscu jesteśmy o 6:00. Jest zimno (i to bardzo), rześko. Jemy śniadanie i po około 30 minutach podjeżdza zaprzyjaźniony Nam Przewodnik Wysokogórski Andrzej Mikler.
Pakujemy plecaki ze sprzętem do auta i ruszamy w godzinną podróż w stronę Morskiego Oka, dokładnie do parkingu na Włosienicy.

Wita Nas duża pokrywa świeżego śniegu. Zakładamy dodatkową warstwę ubrań, stuptuty, Andrzej daje Nam zestaw lawinowy ABC (sonda, łopatka i detektor) i w drogę - idziemy do Moka. 
Przy samym schronisku skręcamy w prawo, wchodzimy na słynną Ceprostradę i idąć już w śniegu do połowy łydek, mijając w koło Staw, podchodząc coraz wyżej do Dolinki za Mnichem coraz wyraźniej widzimy dzisiejszy cel, cel wspinaczki - MNICH!

Czytaj więcej

Upływają kolejne minuty, godziny, nachylenie i podejścia coraz większe. Coraz więcej także śniegu. Robi się zimno, zmaga się wiatr, który momentami tworzy małe zamiecie śnieżne.
Temperatura odczuwalna wynosi około -25 stopni.
W końcu chcieliśmy zimowego wejścia i takowego się doczekaliśmy. Jak to powiedział Andrzej "...mamy 100% wejście zimowe".
Chwila przerwy, łyk ciepłej herbaty i ruszamy dalej. W końcu docieramy do ściany pod Mnichem. Pogoda sie pogarsza, dokładnie widoczność.
Czekamy ponad godzine jak Andrzej wejdzie z poznaną Nam w aucie Aśką na szczyt Mnicha. 
Jest Nam naprawdę zimno! Zaczynamy biegać w miejscu, robimy pajacyki :)
Ciągle pada śnieg, który po kilku chwilach przykrywa Nasze plecaki świeżym puchem.

w trakcie wspinaczki
W końcu Nasza kolej! Jak się okazuje nie będzie tak łatwo jakby się wydawało.
Dla mnie to już drugie wejście na Mnicha, dla Rafała (Buli) pierwsze i wogóle pierwszy raz ma doczynienia ze wspinaczką.














Mimo trudności, szczeliny z której by się wydostać korzystaliśmy z dodatkowych taśm i miejscowych oblodzeń skały dotarliśmy na szczyt!
Będąc na szczycie trafilło Nam się okno pogodowe, trwające około 5 minut.
Na szczycie



Po tym nastąpiła najlepsza część czyli zjazdy na linie. Łącznie były 2 zjazdy.




Będąc już u podstawy ściany udaliśmy się w tą samą drogę powrotną z dwiema małymi różnicami: 
1. Śnieg sięgał Nam już do połowy uda.
2. Wracaliśmy mając na kaskach czołówki,

Podsumowując cały wypad - Nasze wejście było 100% zimowe i co najważniejsze tego dnia byliśmy jedynymi zdobywcami szczytu Mnicha chodź idąc, po drodze napotkaliśmy wiele grup, które jednak ze względu na trudne warunki zrezygnowało z wejścia.
Szczególne podziękowania i pozdrowienia należą się Andrzejowi, który pokazał swój kunszt w poruszaniu się po górach i wprowadził Nas na sam szczyt!
Andrzej w akcji


Z górskim pozdrowieniem.

1 komentarz:

  1. Gratulacje! I to jeszcze zimowe wejście. Super :)

    OdpowiedzUsuń